कविता वाचा व प्रश्नांची उत्तरे द्या
हे परमात्मन्, जेथे न शिवे भीती मनाला काही,
डोळे करूनी वर चालाया शंका वाटत नाही.
जेथे असती मार्ग मोकळे ज्ञानाच्या प्राप्तीचे,
संकोचाने तुकडे, तुकडे झाले नच जनतेचे.
शुद्ध अशा त्या, सत्यावाचुनी शब्द न जेथे वाया,
हात पसरितो उदयम संतत पूर्णतेस मिळवाया.
मृत रुढीच्या भयाण पुलिनी पावुनिया लोपला,
प्रज्ञेचा तो निर्झर निर्मळ लुप्तप्राय न झाला.
कृपा प्रेरणा तुझीच कारण ज्या आचाराविचारा,
होऊनि तद्विस्तार मनाच्या प्रगतिस मिळतो थारा.
प्रभो ! अशा त्या स्वतंत्रतेच्या स्वर्गामाजी ताता !
होवो माझा देश निरंतर जागृत सत्वर आता.